گزارشی از با تمام خستگی هام هنوزم ته دلم روشنه

با تمام خستگی‌هام هنوزم ته دلم روشنه

در ادامه اطلاعات مربوط به این مطلب و نکات قابل توجه آن را مشاهده می‌کنید.

من از تلاش برای رد شدن از این میدون مین با سیم‌خاردار‌هایی که در امتداد آسمون کشیده شده دست نمی‌کشم حتی اگه آدم‌های روزگار اوج نامردی رو به کار بگیرن اما من با تمام خستگی‌هام با تمام له شدن غرورم با تمام ناامیدی‌ها باز هم به خودِ خودِ خدا امیدوارم

می‌دونم مسیر چقدر سنگینه و چقدر این سیم‌خاردارها دارن از هر طرف به روحم زخم می‌زنن و چقدر خسته‌ام اما امید دارم به بودنش به دیدنش به اینکه اونجایی که خودش تشخیص بده و صلاح بدونه دستمو می‌گیره و از میون این همه آشوب و سختی منو رد می‌کنه

گاهی حس می‌کنم دیگه توان ادامه دادن ندارم و انگار هیچی برام باقی نمونده اما همین که می‌دونم یه جایی اون بالا یه کسی هست که منو می‌بینه و حواسش به تک‌تکِ زخم‌های این مسیر هست دلم یه ذره آروم می‌گیره

آدما ممکنه هر کاری بکنن و هر چقدر هم که بخوان با بی‌معرفتی‌هاشون راه رو برام سخته کنن ولی وقتی چشم می‌دوزم به اون بالا دیگه هیچ‌چیز روی زمین نمی‌تونه شکستم بده

پس با تمام خستگی‌هام باز به اون روزای خوب که خودش وعده‌شو داده چشم می‌دوزم چون می‌دونم

رعایت اصول درست و استفاده از تجربه‌های کاربردی می‌تواند نتیجه نهایی را بهتر کند.

خدا هست و همین برای ادامه دادن من کافیه.